| تبليغات | X |
|
قیمت هرکس به اندازه افق دید اوست
|
زاهد با ترس می تازد به پا عاشقان پرانتر از برق و هوا
ترس موئی نیست اندر پیش عشق جمله قربانند اندر کیش عشق
پس کی ؟
ما پرنده ی موهومی هستیم
که در عدم پرواز میکنیم.
پس ما چه هستیم؟
هیچ!هیچ!
تنها و تنها پرواز!
فرار بدان جا،فرار!
احساس میکنم که پرندگان مستند.
دیروز اینجا بودم،امروز این جایم.
پس کی به دنبال او خواهی رفت؟
(دکتر علی شریعتی)مجموعه آثار۱۳/ص۳۴۸
دکتر شریعتی شهید شد
دردآور خبری چنان سنگین که باور نمی نشیند. و چه بهتر،که به راستی شریعتی هیچگاه نمی میرد. و اگر سوگواریم در واقع نه بر شهادت اوست،که مرگ امید هامان را به عزا نشسته ایم. چرا که وجود حرکت آفرین و اندیشه بلند او بود که به زندگیمان معنی و به اجتماعمان جان می داد .
شریعتی نسیم تند و زودگذری بود که سکوت امن حاکم بر کویر زندگیمان را به طوفان مبدل ساخت . و خورشیدی که شب سرد قلبمان را گرمی و روشنی بخشید
گرامی باد یاد و خاطره ابر مرد مزینان دکتر علی شریعتی(ره)
ترس میتونه تو رو تبدیل کنه به یک زندانی
ولی امید میتونه تو رو تبدیل کنه به یک انسان آزاد
طوفانی نیز مرا آواره کرده است.
مرا نیز در این بی آشیانی خویش شریک کنید.
من نیز چون شما آشیانی ندارم.
من نیز مرغ سرزمین گمشده ای هستم.
پرستوی مسافری هستم.
دکتر علی شریعتی/ مجموعه آثار۳۳/ص۱۱۲۵
و فضای بی کرانه ی نیستی نمودار شده است.
ومن خود را همچون سایه ی موهومی می یابم،
که در صحرا افتاده است.
و چون روح آواره ی کویر که بی قرار و خشمگین،
خاک بر افلاک می افشاند،
و در اندام تک درختان خشک و نومید می پیچد،
و گمشده اش را می جوید و نمی یابد.
ذات خویش را می جویم و نمی یابم.
من سایه ی اویم ،او کجاست؟
در اعماق زمین؟در آغوش کوه ها؟
در قلب دریاها؟در پس ابرها؟
در آن سوی افق ها؟
کجا؟
دکتر علی شریعتی/مجموعه آثار۱۳/ص۱۴۸
در ضمن سال نو را پیشاپیش به شما تبریک عرض می کنیم
همواره موفق و موید و پیروز باشید
سال نو مبارک
انجمن اندیشه شریعت
این روح شگفتی که جز من،کمتر کسی او را خوب می شناسد.
هر شب با اندیشه ی دولاشاپل،
در انتظار سپیده دم،
بیدار می ماند و قصه ها حکایت می کرد و نغمه ها می نواخت
و ترانه ها می سرود و آهنگ ها می ساخت
و خلوت تنهائی اش را از او پر می کرد
و سحرگاه ،در رهگذرش
بر او می گذشت،
آن چنان می نمود که گوئی با او سر و کاریش نیست.
دکتر علی شریعتی(ره)مجموعه آثار ۳۳/ص۶۹۰
که خدا از آن رفته باشد.
چه شب دراز و تاریک زمستانی است تاریخ
که علی در آن مرده باشد.
و چه قبرستان عزادار و غم زده ای است زمین
که در آن معبد نباشد.
دکتر علی شریعتی
نمیدانم چرا با این که سال دارد تمام میشود ولی هیچ احساسی ندارم و هیچ شادی بابت سال نو در خود احساس نمیکنم ،شما چگونه هستید؟
