چندی پیش(حدود دو ماه پیش) از دکتر احسان شریعتی سراغ مادر را گرفتم و او در پاسخم گفت مادر تحت عمل جراحی قرار گرفته و در بیمارستان بستری است نمیدانم چرا وقتی فهمیدم همسر دکتر شریعتی بیمار است به یاد آن جمله از دکتر پوران شریعت رضوی در ابتدای کتاب طرحی از یک زندگی افتادم:(این کتاب را به فرزندانم که همراهان صبور لحظات پررنج زندگیمان بوده و هستند تقدیم میکنم )بله لحظات پررنج

لحظات پررنج همیشه یار جدائی ناپذیر او بوده

دکتر پوران شریعت رضوی از سال ۱۳۳۷ که به زندگی کردن با ابر مرد مزینان پاسخ بله گفت خود را برای زندگی سرشار از سختی و مشقت آماده کرد و هیچگاه رفیق نیمه راه نشد و دکتر شریعتی را تنها نگذاشت و براستی که هیچکس به غیر از او شایستگی همراه شدن با ابرمرد مزینان را نداشت و به جرات میتوان گفت که او مکمل روح بزرگ دکتر شریعتی بود و به یقین میتوان گفت شریعتی بدون او هیچوقت شریعتی نمیشد و چه زیبا دکتر در قسمتی از وصیتنامه  خود حق مطلب را بجا میاورد و اینگونه از همسر فداکار خود ستایش میکند :

(و اما تو همسرم .چه سفارشی میتوانم به تو داشت؟تو که با از دست دادن من هیچ کسی را در زندگی کردن از دست نداده ای . نه در زندگی ،در زندگی کردن،به خصوص بدان(گونه)که مرا میشناسی .و بدان صفات که مرا میخوانی.نبودن من خلائی در میان داشتنهای تو پدید نمیاورد ،و با این حال که چنان تصویری از روح من در ذهن خود رسم کرده ای ،وفای محکم و دوستی استوار و خدشه ناپذیرت به این چنین منی،نشانه روح پر از صداقت و پاکی و انسانیت توست.)

دکتر پوران شریعت رضوی عزیز برایتان همواره دعا میکنیم تا همیشه در سلامتی کامل در کنار فرزندان خود باشید و سالیان دراز همچون خورشیدی بر نسل تشنه و مشتاق فهمیدن پرتو افکنید

نسل ما همیشه مدیون تو خواهد بود ای تکه گمشده روح دکتر علی شریعتی