دکتر علی شریعتی

dr-shariati — Sat, 19 Dec 2009 03:30:50 GMT

السلام علی الحسین

و علی علی بن الحسین

و علی اولاد الحسین

و علی اصحاب الحسین

امام حسین بیشتر از آب تشنه لبیک بود،افسوس که به جای افکارش زخم تنش را نشانمان دادند

و بزرگترین دردش را بی آبی نامیدند!

دکتر علی شریعتی(ره)

dr-shariati — Sun, 22 Nov 2009 12:00:07 GMT

اینکه علی مزینانی است یا کاهکی.مدت مدیدی باعث اختلاف و رنجش اهالی قدر شناس و حساس این

دو قصبه شده بود کاهکیها استدلال میکردند که به روایت اسناد و گواه خیل کثیری از مردمان راست گفتار

شریعتی در کاهک متولد شده و کودکی اش را نیز در همان جا سپری کرده است مزینانی ها هم

استدلال می کردند که شریعتی همه جا خود را مزینانی می داند در کویر نسبش را در مزینان می جوید

و پدرش نیز ضمن تائید تولدش در کاهک گفته است:

(مگر کسی که در ترن به دنیا بیاید اهل ترن است؟من مزینانی هستم.دکتر مزینانی بود.احسان ما هم مزینانی است)

دامنه اختلاف تا حدی بود که در عبور از کرانه کویر تابلوی(به زادگاه معلم شهید شریعتی خوش آمدید)

گاه بر سر در این آبادی نصب بود و گاه برسر در دیگری.این اختلاف ظاهرا با دخالت جوانانی از هر دو آبادی

که با افکار شریعتی به خویشاوندی رسیده بودند حل شده و قرار بر این شد که شریعتی کاهکی -

مزینانی باشد. (دکتر پوران شریعت رضوی)

سلام بر روزی که زاده شد

دوم آذرماه سالروز تولد اسطوره شجاعت و تفکر دکتر علی شریعتی(ره) گرامی باد.

dr-shariati — Mon, 12 Oct 2009 18:49:53 GMT

نشانه ات را دیدم

به یقین رسیدم

ممنونم ازت

بهانه

dr-shariati — Thu, 24 Sep 2009 21:38:25 GMT

همه ی طبقات آسمان را عروج کردم و هیچ نیافتم.

بر همه ی دریاهای غیب گذشتم و از هر کدام مشتی برگرفتم.

همه ی چشمه سارهای بهشت عدن را سرکشیدم.

از همه ی جرعه ها نوشیدم.

چهره ام را در زیر همه ی باران های بهارین ملکوت گرفتم

و قطره هائی را مزه کردم.

از آب غدیر های بلورینی

که در دل کوه ها و سینه ی دشت های بی کرانه ی ماوراء پراکنده بود

چشیدم

اما زلالی هر کدام را که می دیدم

خوش گواری هر کدام را که می چشیدم

به امید زلال تر و به هوای خوش گوارتر

به سوی دیگری می تاختم.

دکتر علی شریعتی

dr-shariati — Thu, 27 Aug 2009 15:31:18 GMT

آخرین دفاع دکتر مصدق در دادگاه تجدیدنظر سال ۱۳۳۳:

اکنون می خواهم هدفی را که حتی یک روز در زندگی سیاسی خود از آن منحرف نبوده ام به استحضار

دادگاه و هموطنان عزیز برسانم.آری،من در تمام عمر یک هدف بیشتر نداشته ام و آن این بوده است که

ملت ایران بتوانند مستقل و سرافراز زندگی کنند...

dr-shariati — Tue, 18 Aug 2009 03:20:24 GMT

باشد تا چیزها را چنان ببینیم که هستند...

dr-shariati — Sun, 19 Jul 2009 00:40:57 GMT

حقیقت این است که ما موجوداتی ناشناخته ایم و من تنها این را میدانم که باید بهترین چیزی را که در

خود داریم عرضه کنیم.

این تنها چیزی است که می تواند رضایت آفرین باشد.پائولو کو ئیلو

پائولو عزیز نمیدونم چرا امشب یکدفعه بیاد تو افتادم ،بدجوری دلم برات تنگ شده،نمیدونم چرا یکدفعه

بیاد سفری افتادم که با هم بودیم ،یادش بخیر چقدر در مسیر جاده سانتیاگو لذت بردیم،هیچوقت

نمیتونم اون سفر رو فراموش کنم،امیدوارم دوباره با هم در جاده سانتیاگو همسفر بشیم.

با مولای عشق علی (ع)

dr-shariati — Thu, 02 Jul 2009 17:46:29 GMT

با من آن سان که با جباران و ستمگران سخن می گوئید سخن نگوئید،القاب پرطنطنه برایم به کار نبرید

آن ملاحظه کاری ها و موافقت های مصلحتی که در برابر مستبدان اظهار می دارند،در برابر من اظهار

مدارید،با من به سبک سازشکاری معاشرت نکنید،گمان مبرید که اگر به حق سخنی به من گفته شود

بر من سنگین آید و یا از کسی بخواهم مرا تجلیل و تعظیم کند،که هرکس شنیدن حق یا عرضه شدن

عدالت بر او ناخوش و سنگین آید،عمل به حق و عدالت بر او سنگین تر است ،پس از سخن حق یا نظر

عادلانه خودداری نکنید.

نهج البلاغه،خطبه ۲۱۴

dr-shariati — Thu, 18 Jun 2009 17:27:23 GMT

سلام بر روزی که زاده شد

سلام بر روزی که دعوت محبوبش را لبیک گفت

۲۹ خرداد سالروز شهادت دکتر علی شریعتی گرامی باد

dr-shariati — Sat, 18 Apr 2009 23:49:20 GMT

آخرین نامه دکتر علی شریعتی به فرزند کبیرش احسان شریعتی:

احسان عزیز!

لابد تعجب میکنی که من از بلژیک دارم برایت نامه مینویسم!

از کارهای خدا چه دیده ای؟زندگی من سراسر معجزه لطف خداوندمان است و گاه فکر میکنم که اگر این

کرامات را روزی بنویسم خواندنی خواهند شد.

نمی دانم که در طرح خدای بزرگ چه نقش و چه سرنوشتی دارم ؟ ولی اینقدرها مطمئنم که بی هیچ

نیست و گرنه باید بارها رفته بودم و تا حال هفت کفن پوسانده بودم.چنان که در نامه کذائی برایت نوشته

بودم،زندگی من مجموعا عبارت است از چندین برنامه پنج ساله.همیشه کاری را شروع می کرده ام

و به اوج می رساندم و آخر پنج سال در هم می ریخته،هر بار از سر! از اول نوجوانی تا ۲۸ مرداد۳۲ و

سقوط دکتر مصدق و آغاز دیکتاتوری،پنج سال.از این دوره تا تشکیل نهضت مقاومت ملی مخفی که از

۱۳۳۷ به هم خورد و دستگیر شدیم،پنج سال.از ۳۸ تا ۴۳ ، در اروپا پنج سال. از ۴۳ تا ۴۸ دوره خاص

آوارگی و زندان و مقدمه چینی و زمینه سازی دانشکده پنج سال،دوره کنفرانس های دانشگاهها و ارشاد

پنج سال، تا ۵۱.پس از آن زندان و خانه نشینی و خفقان پنج سال. و اکنون پنج سال دیگر را به امید خدا

آغاز می کنم تا چه بخواهد و چه شود؟شکر خدا که این همه شکست های منظم و متناوب را خورده ام

و ککم نگزیده است،عجب پوست کلفتی!روانشناسان می گویند،هر نسلی بیش از یک شکست را

تحمل نمی تواند کرد و من خود را برای ششمین یا هفتمین شکست،دارم آماده می کنم.شکست یا

پیروزی چه فرقی میکند.برای سیاستمداران و ورزشکاران و کسبه است که این دو کلمه متضادند.

برای ما انچه مهم است انجام وظیفه انسانی،تعقیب راه خدائی است.اگر پیروز شدیم دعامان اینکه

از ستم و حقکشی و غرور در امان مانیم.اگر شکست خوردیم ،از تبهکاری و ذلت مصون باشیم و شهادت

ارزانی مان باد! زندگی را چون سوسمار در سوراخ خزیدن و مشغول سعادت خانوادگی بودن بد است.

تلاش در جستجوی حقیقت و کسب آزادی و فلاح انسان،نفس زندگی و عین سعادت است و خدا را

شکر که من اگرچه نه شوی خوبی و نه پدر خوبی بودم،ساعتی از عمر را سر در آخور خویش نداشتم

و جز در تب و تاب ایمان و مردم نزیستم.

تنها نگرانی ام اینست که دستگاه برای بچه ها و پدر بزرگ مریض ناراحتی ایجاد کند. به هر حال هر چه

پیش آید در راه خدا حساب میکنم و بر نمی گردم. می ترسم بپرسم،نکند خبر بدی بشنوم و ضعیف

شوم، اینجا یکی از همان جاهائی است که نفهمیدن بهتر است. آدمی در راهی که پیش میگیرد

باید همچون کرگدن تنها سفر کند و سر پیش اندازد و شش دانگ حواسش در رفتن و بر راه رفتن باشد

و از آوازها نهراسد . چشمش بر روی هر پدیده ای کور و گوشش در قبال هر شنیده ای کر باشد.((فاقم

وجهک للدین حنیفا!))برای ما که سراپا از عاطفه ساخته شده و سرشته شده ایم این کار ریاضت بسیار

میخواهد و ایمان و تعصب شدید.

خدا ارزانی دارد.

من فعلا به بلژیک آمده ام به دو دلیل،یکی اینکه ویزا نمی خواست و دیگر اینکه از خط سیر عمومی پرت

بود و دور از چشم،به همین دلیل نتوانستم برای آمریکا هم ویزا بگیرم.تو فکر کن و با منصور و ابراهیم آقا

مشورت کن،ببین چه راهی است که من بتوانم که از اینجا ویزای آمریکا بگیرم.آیا دیدار فرزند و مثلا

سرپرستی!به درد نمی خورد؟تا نامه بعدیم خداحافظ. این نامه را جوری،غیر مستقیم به مامان خبر بده.

قربانت علی

تاریخ تحریر نامه ،چند روز آخر اردیبهشت ۱۳۵۶